Het klinkt zo eenvoudig en banaal, liefde voelen, maar wat is dat werkelijk? Wat is er voor nodig, om ervoor te zorgen, dat het gevoel van liefde door een mens kan worden ervaren? Ten eerste moet hij vrij zijn, van afgunst, jalouzie, haat, boosheid, vertwijfeling, verwarring en lust. Hij mag zich niet laten afleiden door andere gevoelens, maar moet kunnen denken aan slechts één ding, één persoon, één gevoel. Hoe denk je aan een gevoel? Door je voor te stellen, wat voor jou een gevoel van liefde opwekt. Bijvoorbeeld je moeder, hoe zij vanaf je geboorte voor je heeft gezorgd. Hoe zij haar eigen tijd en levensenergie heeft gegeven aan zorgen voor jou. Wellicht door te denken aan een goede vriend, wat hij ooit voor jou heeft betekend. Hoe hij er voor je was, toen het je slecht ging of je zijn hulp nodig had. Natuurlijk ook, wanneer je denkt aan een bepaalde jonge vrouw, op wie je verliefd was. Of, nu je denkt aan de kinderen, die jullie samen hebben. Ouderen kijken met liefde terug op de goede dingen, die het leven hun gegeven heeft en putten troost uit de gedachte, dat hun leven zinvol is geweest.
Maar toch zullen er mensen zijn, die zich zulke gedachten niet gemakkelijk kunnen voorstellen. Zij hebben het moeilijk, lijden, staan onder voortdurende druk, hebben nooit iemand gekend, die voor hen zorgde, hen koesterde en troostte. Zo iemand vindt het moeilijk om zich gedachten voor te stellen, die hem een gevoel van liefde geven. Hopelijk, lukt het hem, om een gevoel van liefde voor zichzelf te ervaren, maar wanneer zelfs dit gevoel ontbreekt, dan moet er hem hulp geboden worden.
Goede hulp is duur, en tegenwoordig lijkt er voor mensen onder elkaar weinig ruimte en tijd te zijn, om op elkaars gevoelens in te gaan. Wanneer je een probleem hebt, wat je levensvreugde wegneemt, dan is dat al snel een stigma geworden, omdat je behoefte lijkt te hebben aan professionele hulp. Je kunt het niet meer zelf, terwijl het-zelf-doen in onze tijd juist zo positief wordt beoordeeld. De werkelijkheid is echter, dat iedereen van elkaar afhankelijk is. Niemand staat alleen. Ook wanneer we politieke en vooral ook wanneer we economische beslissingen nemen, laten we dan eens overwegen, wat we kunnen doen, om hen die het minste hebben, het meeste te geven. Geld maakt gelukkig, hoop ik voor de rijken, maar een beetje minder voor hen, en een heleboel meer voor alle anderen, lijkt me soms een heel nobel doel.